Srebrenitsa'yı unutma! - Don't forget Srebrenica!

Yine temmuz, kimileri zar zor unutabildiklerini hatırlayacak, kimilerinin vicdanı sızlayacak, kimisinin umrunda olmazken dünyanın büyük bir kısmı yine bihaber!
1992-1995 yılları arasında Bosna'da yaşanan her şeyi tekrar tekrar okumalı ve asla unutmamalıyız oysa ki!
11 Temmuz Srebrenitsa Katliamı'nın yıldönümü, 18 yıl önce oralarda insanlar hunharca öldürüldü ve bu işi yapanlar kesinlikle insan değildi!
Daha önce yayınladığım satırları bu önemli tarih için yine yayınlama gereği duydum! Allah o günleri bir daha kimseye yaşatmasın!





Dokunsan kanarım.
Yüreğim kimlere yanıyorsa hepsini anlatırım,
Dünyanın öbür ucunda çekilen acının izdüşümü bedenimde.
Tüm haykırışları duydum,
Hepsiyle bağırdım.
Dünyanın tüm zalimleri,
Kan kokan elleriyle derimi yüzdüler.
Tüm cellatların işkence izleri ciğerimde.
Buz gibiydi hava ve henüz düşmemişti cemre;
Soğuk taşların üzerinde açlıktan öldüm.
Bosna’da, Hocalı’da, Filistin’de,
dünyanın tüm masumları ile birlikte binlerce kez öldüm..
Dokunsan kan kusarım.
Anlatırım hepsini;
Özgürlük için mücadele ediyorduk
“Ve onlar bizim onurumuzu almak istedi!”
ONLAR bizim toprağımızı istedi,
Ve bir gecede sekiz bin kere öldürüldüm Srebrenica’da.
Bir gecede binlerce kere kaybettim çocuğumu,
Binlerce kere ölüme yolladım sevdiklerimi;
elleri geriden bağlı.
Ve binlerce kere tecavüze uğradım.
Çok öldüm ben!
Dünyanın bir ucunda insan çığlıkları,
Yansımaları kendilerinden güçlü, kulaklarımda.
Sen en iyisi dokunma!
Dokunsan ağlarım...
                                                      
24.02.2012 Yağmurdan