Gidenin ardından..

Zaman; elbet yaraların üstünü örter! Ama o gülüşü bol insanları bir daha görememek bizi derinden yaralar! Ölen insana mı acırız, yoksa onsuz kalan kendimize mi? 
Bir insanın yokluğunu ne doldurabilir? Zaman geçince onun yaşamadığı bir hayata alışırız evet, ama ya yanımızdaki koca boşluk, onu nasıl yok edeceğiz? Gündelik hayata dalıp ölümü kabullenip yolumuza devam edebiliriz, hatta hiç olmamış hiç yaşamamış gibi de düşünebiliriz. Peki ya anıları hangi çöpe atacağız? Kendimizi iyi hissetmek için tüm o fotoğrafları da yırtıp unutsak ya o kişiyi..Unutsak da, bir gün bir yerlerde bir akşam rüzgarı getirmeyecek mi sanıyorsun birlikte yediğiniz o yemeğin kokusunu. Ya da söyleyip hayaller kurduğunuz o şarkı çalmayacak mı bir daha? 
Olacak bütün bunlar..Unutmaya çalışma en iyisi, acını yaşa..Acıması iyidir insanın içinin...İnsanlığını gösterir...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder