Ağır Ölüm

Benim gibi blog yazan da yoktur herhalde; bir yılda bir yazı :) Lakin inatçıyım, eninde sonunda istikrarı yakalayıp düzenli yazılar yazacağım. 
Söylemek istediklerim var, hatta bazen o kadar çok söyleyeceğim şey birikiyor ki, bilgisayar başına oturup söze başlamak için dakikalarca beklediğim oluyor. Yazıp yazıp siliyorum; o güne dek yazmadıklarım beynimde tepiniyor. Sıraya koyamıyorum, düşüncelerimi düzenleyemiyorum. Tam söze başlayacak bir aralık buldum derken, ya kızım uyanıyor ya da uyku bastırıyor. Benim halim hal değil :) 
Umudum var ama , o kemanı boşuna almış olamam, epeydir de kenarda duruyor ama, çalmayı öğrenmeden ölmek istemem, aynen yazacağım onca şey varken ölmek istemediğim gibi :)
Neyse mevzuya gelelim. Şiir okumayı severim. Ah Muhsin Ünlü'den sonra şiire bakışım değişti fakat, Pablo Neruda'yı okumayı her zaman sevmişimdir. Ağır Ölüm ise hayatı anlamlandırmak adına güzel bir nasihattir bence. Buyrun;

Ağır ağır ölür alışkanlığının kölesi olanlar, 
her gün aynı yoldan yürüyenler, 
yürüyüş biçimini hiç değiştirmeyenler, 
giysilerinin rengini değiştirmeye yeltenmeyenler, 
tanımadıklarıyla konuşmayanlar.

Ağır ağır ölür tutkudan ve duygulanımdan kaçanlar,

beyaz üzerinde siyahı tercih edenler, 
gözleri ışıldatan ve esnemeyi gülümseyişe çeviren ve yanlışlıklarla duygulanımların karşısında onarılmış yüreği 
küt küt attıran bir demet duygu yerine 
“i” harflerinin üzerine nokta koymayı yeğleyenler.

Ağır ağır ölür işlerinde ve sevdalarında mutsuz olup da bu durumu tersine çevirmeyenler,

bir düşü gerçekleştirmek adına kesinlik yerine belirsizliğe kalkışmayanlar, 
hayatlarında bir kez bile mantıklı bir öğüde aldırış etmeyenler.

Ağır ağır ölür yolculuğa çıkmayanlar, 

okumayanlar, müzik dinlemeyenler, 
gönlünde incelik barındırmayanlar.

Ağır ağır ölür özsaygılarını ağır ağır yok edenler, 
kendilerine yardım edilmesine izin vermeyenler, 
ne kadar şanssız oldukları ve sürekli yağan yağmur hakkında bütün hayatlarınca yakınanlar, 
daha bir işe koyulmadan o işten el çekenler, 
bilmedikleri şeyler hakkında soru sormayanlar, 
bildikleri şeyler hakkındaki soruları yanıtlamayanlar.

Deneyelim ve kaçınalım küçük dozdaki ölümlerden, 
anımsayalım her zaman: yaşıyor olmak yalnızca nefes alıp vermekten çok daha büyük bir çabayı gerektirir.

Yalnızca ateşli bir sabır ulaştırır bizi muhteşem bir mutluluğun kapısına.

Pablo Neruda

1 yorum:

  1. Kemana mutlaka başlamalı, bir köşede kalmamalı hayat gerçekten çok kısa bir çizgi. Bu yüzden istenilenler ertelenmeden uygulanmaya çalışılmalıdır. Payaşım için çok teşekkürler. Keman Kursu İzmir

    YanıtlaSil